Jak się jeździ elektrycznym Polestar 2, którego nazwa powstała z połączenia haseł „pole position” oraz „star of racing”? Sprawdziłem to w trakcie przejazdu spod Amsterdamu do Wrocławia (ponad 1000 km w ponad 10 h – link do VIDEO na dole).
Spis treści
Osiągi, prowadzenie i wyposażenie
Otóż, auto jest bardzo dobre, zarówno prowadzenie, trzymanie się drogi, nawet powyżej 200 km/h (tak, sprawdzone na niemieckiej autostradzie). Do tego dochodzą fenomenalne światła matrycowe/Pixel LED, świetne audio Harman Kardon oraz bardzo dobre wyciszenie (nawet przy 130-140 km/h) i zestrojone zawieszenie.
Przypomnę, że Polestar 2 to oparty na platformie Volvo XC40 samochód o nadwoziu typu fastback z dwoma silnikami (AWD):
- Moc: 408 KM
- Moment obrotowy: 660 Nm
- Przyspieszenie: 4,7 s. do setki
- Bateria: 75 kWh netto
W egzemplarzu, którym się poruszałem, degradacja po 175 tys. km była na poziomie 8%. Wyposażenie obejmuje m.in. podgrzewane wszystkie siedzenia i kierownicę, dach panoramiczny, Google Automotive, kamery 360 stopni oraz bagażnik z frunkiem o łącznej pojemności około 450 litrów.
Komfort i wnętrze
Za kierownicą siedzi się wygodnie; myślałem, że konsola środkowa będzie przeszkodą, ale ani razu o tym nie pomyślałem, a siedzenia są super wygodne. Jak wróciłem do Ioniqa 28 to myślałem, że mam zepsute zawieszenie;-) Serio.
Wewnątrz jest przyjemnie i nastrojowo dzięki materiałowym obiciom oraz oświetleniu typu ambient, które jest trzypoziomowe. Dach panoramiczny pozwala nie czuć się klaustrofobicznie i miło rozświetla wnętrze, a w nocy dyskretnie wpuszcza światła miasta do środka.
Bardzo dobrze działa też przewidywanie zużycia energii – mapy wskazują z ilu procentami przyjedziemy na stację ładowania nawet na kilkaset kilometrów do przodu.
Innew podobnym temacie
Czy to auto bez wad?
Wady? Myślałem, że frunk (przedni bagażnik) jest trochę głębszy, ale za to wnęka w bagażniku tylnym (pod główną „deską”) jest głęboka.
Druga wada: jechałem egzemplarzem bez skór i wentylacji, a do tego jestem przyzwyczajony z niebieskiego Hyundai Ioniq 28, w którym wentylacja przydaje się na 10-12 godzinnych trasach, zwłaszcza wiosną i latem.
Ciekawostki i praktyczne funkcjonalności
W aucie mamy dużo fajnych, praktycznych smaczków:
- Haczyki w bagażniku i przy schowku na rękawiczki.
- Otwieranie klapy bagażnika na trzy sposoby (przy kierownicy, nogą lub z kluczyka).
- Ogrzewane przednie wycieraczki (dysze) oraz siłowniki przy przedniej masce.
- Wygodne wsiadanie i wysiadanie (lepiej niż w Ioniqu 28).
Auto niesamowicie radzi sobie na drodze – przyśpieszanie od 90 do 140 to fraszka , a przy hamowaniu auto „staje dęba” i pewnie trzyma się drogi.
Zużycie i ładowanie w trasie
Auto wciąga wiosną/latem około 24 kWh/100 km przy prędkości 135-140 km/h. Jest to wynik podobny do mojej starej Toyoty Avensis w dieslu, ale przy znacznie wyższym komforcie i dynamice Polestara.
Ładowanie:
- Maksymalna moc DC: 150 kW (architektura 400 V).
- Trasa 1000 km: 4 ładowania po średnio 40 minut.
- Koszt przejazdu (1020 km): wyniósł mnie 98 euro (z czego do celu dojechałem mając jeszcze 24% SoC).
Uważam, że w tej cenie (używane 5,5 letnie auto za 60-70 tys. zł) auto jest bardzo dobre, a krzywa ładowania jest poprawna. De facto wychodzi taniej niż dieslem.
Podsumowanie
Szczerze? Polestar 2 Launch Edition wydaje się być naturalnym następcą jednego z Ioniqów 28. Ale czy w tym czasie nie wskoczy coś jeszcze w miejsce Gwiazdy Polarnej 2? To się okaże 😊
Czytelników serdecznie pozdrawia Marcin Hałat, prowadzący także fanpage Samochody Elektryczne Kraków / Małopolska (warto śledzić!).
Dołącz do dyskusji