Tesla wreszcie dopięła coś, na co czekała w Europie od dawna: FSD Supervised zostało dopuszczone do użycia w Holandii. To ważny ruch, ale jeszcze ważniejsze jest to, czego ta zgoda nie oznacza. Bo mówimy o systemie poziomu 2, a więc kierowca nadal odpowiada za wszystko.
Spis treści
Holandia otwiera Tesli drzwi do Europy
Holenderski urząd RDW przyznał Tesli homologację typu dla systemu Full Self-Driving Supervised. To pierwszy przypadek w Europie, gdy ten pakiet został oficjalnie zatwierdzony do działania na drogach publicznych.
Tesla zapowiedziała, że klienci w Holandii z aktywną subskrypcją FSD dostaną aktualizację oprogramowania „wkrótce”. Po jej instalacji system ma działać na drogach lokalnych, w ruchu miejskim i na autostradach, oczywiście pod stałym nadzorem kierowcy.
Z punktu widzenia Tesli to duży krok, bo Europa od dawna była dla firmy trudnym rynkiem pod względem regulacyjnym. Tutaj nie wystarcza aktualizacja wysłana zdalnie i własna ocena producenta. Potrzebna jest formalna zgoda urzędu.
To nie jest samochód autonomiczny
Najważniejsza rzecz w całej sprawie brzmi prosto: FSD Supervised nie jest autonomiczną jazdą.
RDW napisał to wprost. System może przejmować wiele zadań związanych z prowadzeniem auta, ale kierowca musi cały czas obserwować drogę i być gotowy do natychmiastowej interwencji. Odpowiedzialność prawna pozostaje po stronie człowieka siedzącego za kierownicą.
To oznacza, że europejska zgoda dla Tesli nie stawia jej jeszcze w jednej lidze z projektami robotaxi. W artykułach branżowych często pojawia się porównanie do Waymo, ale to zupełnie inna kategoria. Waymo rozwija systemy jazdy bez kierowcy na pokładzie, a Tesla w Holandii dostała zgodę na zaawansowany system wsparcia kierowcy, czyli rozwiązanie z poziomu Level 2.
Innew podobnym temacie
Jak działa nadzór nad kierowcą
W praktyce FSD Supervised ma pilnować nie tylko drogi, ale też człowieka za kierownicą. System kontroluje uwagę kierowcy za pomocą czujników i kamer.
Jeśli wykryje, że kierowca odwraca wzrok od drogi albo nie jest gotów przejąć sterowania, uruchamia ostrzeżenia. Mogą to być komunikaty wizualne, dźwiękowe i haptyczne. W skrajnym przypadku system może zostać czasowo wyłączony.
To właśnie jeden z warunków europejskiej homologacji w ramach regulacji UN R-171, która dotyczy systemów typu DCAS, czyli Driver Control Assistance System. Regulacje wymagają zabezpieczeń przed zbyt dużym zaufaniem kierowcy do automatyki.
Tesla musiała przejść długi i twardy proces
Zgoda nie pojawiła się z dnia na dzień. Według dostępnych informacji procedura trwała ponad 18 miesięcy.
W tym czasie Tesla miała przejechać ponad 1,6 mln km po europejskich drogach, wykonać ponad 4500 scenariuszy testowych na torach i zorganizować ponad 13 tys. przejazdów z udziałem użytkowników. Do tego doszła dokumentacja obejmująca ponad 400 wymogów zgodności wynikających z UN R-171 i wyjątków przewidzianych w art. 39 rozporządzenia UE 2018/858.
To pokazuje różnicę między Europą a USA. Na rynku amerykańskim producenci mają większą swobodę we wdrażaniu takich funkcji. W Unii Europejskiej urząd najpierw sprawdza system, a dopiero później dopuszcza go do ruchu.
Europejska wersja FSD nie jest taka sama jak amerykańska
To jeden z najciekawszych elementów całej sprawy. Holenderski urząd zaznaczył, że europejskie oprogramowanie FSD różni się wyraźnie od wersji używanej w USA.
To ważne, bo wokół Tesli często funkcjonuje przekonanie, że firma po prostu „przeniesie” swoje rozwiązanie z Ameryki do Europy. W praktyce tak to nie działa. Europejskie przepisy wymuszają inne zachowanie systemu, inny zakres dokumentacji i inne mechanizmy kontroli.
RDW będzie też otrzymywać raporty dotyczące działania systemu, w tym zgłoszenia incydentów mających znaczenie dla bezpieczeństwa. Tesla nie dostała więc wolnej ręki po wydaniu zgody.
Co dalej z resztą Europy
Holenderska homologacja nie działa automatycznie w całej Unii Europejskiej. Inne państwa członkowskie mogą uznać tę zgodę na poziomie krajowym, ale każde z nich podejmuje decyzję osobno.
To oznacza, że uruchomienie FSD Supervised w kolejnych krajach może przebiegać etapami. W branży najczęściej wskazuje się Niemcy, Francję i Włochy jako rynki, które mogą być wśród następnych, ale formalnie nic nie dzieje się tu z automatu.
Jest też drugi scenariusz: szersze dopuszczenie na poziomie unijnym po dalszych procedurach i głosowaniu odpowiedniego komitetu Komisji Europejskiej. Taki wariant byłby dla Tesli znacznie wygodniejszy, ale wymaga czasu.
Marketing Tesli znowu wyprzedził rzeczywistość
Tesla ogłosiła, że jej system „potrafi zawieźć niemal wszędzie pod nadzorem kierowcy” i że „żaden inny samochód nie potrafi tego zrobić”. Problem w tym, że regulator patrzy na to chłodniej.
RDW wskazał, że podobne zgody w Europie mają już inni producenci. W komunikatach pojawiają się przykłady BMW oraz Forda z systemem BlueCruise. To nie znaczy, że ich rozwiązania są identyczne z FSD Tesli, ale obala prosty przekaz, że Tesla jest tu absolutnie pierwsza we wszystkim.
Pierwsza jest w czymś innym: to pierwsza europejska zgoda konkretnie dla FSD Supervised Tesli. I to jest fakt, którego nie trzeba upiększać.
Dlaczego ta decyzja naprawdę ma znaczenie
Największa wartość tej zgody nie polega na tym, że Tesla nagle uruchamia w Europie „samojazd”. Chodzi o to, że firma przeszła pełny europejski proces dla najbardziej ambitnego systemu wspomagania jazdy, jaki dziś oferuje.
Jeśli wdrożenie w Holandii przebiegnie bez większych problemów, będzie to dla Tesli mocny argument w rozmowach z kolejnymi urzędami. Holandia nie jest łatwym środowiskiem do testów. Gęsty ruch miejski, rowery, tramwaje i złożona organizacja ulic to warunki, w których system musi radzić sobie z dużą liczbą zmiennych.
Dla użytkowników ważniejsze od marketingowych haseł będzie jednak to, jak FSD Supervised zachowa się w codziennym ruchu i jak często kierowca będzie musiał przejmować kontrolę. To właśnie te realne doświadczenia zdecydują, czy europejski debiut okaże się sukcesem.
Jaki z tego wniosek wniosek
Zgoda dla FSD w Holandii pokazuje, że Tesla próbuje przyspieszyć w obszarze, który od lat obiecuje dowieźć na dużą skalę, a który jest wymagany do wypłaty ogromnego wynagrodzenia Elona Muska. W przypadku FSD zrobiła właśnie realny krok w Europie.
Na razie to Holandia będzie pierwszym prawdziwym sprawdzianem dla FSD Supervised na europejskich zasadach. Jeśli system poradzi sobie dobrze, kolejne kraje mogą otworzyć się szybciej. Jeśli pojawią się problemy, regulatorzy dostaną argument, by działać ostrożniej.
Czy waszym zdaniem europejscy kierowcy są już gotowi na tak rozbudowane systemy wsparcia jazdy, czy marketing Tesli znów wyprzedza to, co faktycznie dostaje użytkownik?
Dołącz do dyskusji